ជម្ងឺខ្មែរ កំណាព្យ

សុភាសិត បារាំងមួយបានចែងថា ហេតុភូមិមិនដែលភ្លេតអ្នកអាន តែអ្នក ដែលភ្លេចអាតុភូមិចំពោះរូបខ្ញុំ ទោះបីឃ្លាតឆ្ងាយរហូតទៅ ដល់ជើង មួយណា ក៏ប្រាកដជាមិនអាចបំភ្លេចមាតុភូមិខ្ញុំបានឡើយ ។ នៅក្នុងមនោសញ្ចេតនា ដែលនឹករលឹកដល់ស្រុកកំណើតែបែបនេះ ហើយ (NOSTALGIE) ទើបខ្ញុំចាប់នាងចាំផ្កា ខំប្រឹងតាក់តែងកម្រង កំណាព្យឈ្មោះ បណ្តាំកវី” ដែលបានបោះពុម្ភផ្សាយរួចមកហើយ ។